2023-2024

Βράβευση μαθήτριας της Α’ Λυκείου σε θρησκευτικό διαγωνισμό

Spread the love

Η μαθήτρια του Α2, Καραγιάννη Ραφέλλα Εφραιμία, απέσπασε ειδικό βραβείο από τη συμμετοχή της στον πανελλήνιο εκκλησιαστικό διαγωνισμό του Προκόπειου Πολυδύναμου Εκκλησιαστικού Κέντρου της Ιεράς Μητροπόλεως Κρήνης και Καλαμαριάς.

Ο διαγωνισμός αφορούσε στην οπτική θεώρηση και την προοπτική του θεσμού της Εκκλησίας μέσα από τη ματιά των νέων.

Συγχαίρουμε τη μαθήτρια του σχολείου μας για τη διάκρισή της και της ευχόμαστε μελλοντικές διακρίσεις κι επιτυχίες στη ζωή της.

Ακολουθεί το κείμενο που βραβεύτηκε:

 

Θεός κι Εκκλησία

Οι νέοι βλέπουν τον Θεό σαν ένα είδωλο, το οποίο λατρεύουν ασυνείδητα. Οι νέοι δεν απορρίπτουν την πίστη στον Χριστό, αλλά το υποκατάστατο της πίστεως, το οποίο δεν τους πείθει.

Ένας νέος που έχει μεγαλώσει σε μια πραγματικά χριστιανική οικογένεια συμπεριφέρεται αλλιώτικά από έναν που μεγάλωσε σε μια οικογένεια με άπιστους γονείς ή γονείς που πιστεύουν στον Θεό τυπικά κι όχι ουσιαστικά.

Οι νέοι παρατηρούν την τόση κακία και υποκρισία που υπάρχει γύρω τους, δυστυχώς και μέσα στον χώρο της Εκκλησίας. Η Εκκλησία σήμερα συκοφαντείται, χλευάζεται στα μάτια των νέων με αφορμή τους ανάξιους ρασοφόρους. Πολλοί πάλι που ανήκουν στον χώρο της Εκκλησίας ειρωνεύονται, κατηγορούν, καταδικάζουν τους νέους για τις επιλογές και τον τρόπο ζωής τους. Οι νέοι λοιπόν πώς να πιστέψουν στην αγάπη που διδάσκει η Εκκλησία; Πού πήγε η αγάπη; Γιατί αν υπήρχε, τίποτα από όλα αυτά δε θα συνέβαινε.

Η Εκκλησία οφείλει να πλησιάσει τους νέους, να τους μιλήσει σε μια γλώσσα πιο προσιτή. Να πάψει να τους αποπαίρνει για τα λάθη τους, αλλά να τους προτείνει λύση στα προβλήματά τους, απαντήσεις στις αμφιβολίες και στα ερωτήματά τους.

Υπάρχει τόση υποκρισία στους «χριστιανούς». Υπάρχουν «χριστιανοί» που δε λείπουν από την Εκκλησία, αλλά, όταν κάποιος τους θίξει τα συμφέροντά τους, ξεχνούν τον Θεό.

Οι νέοι δεν πηγαίνουν στην Εκκλησία, όχι γιατί δεν έχουν ανάγκη την αγάπη του Θεού. Αντίθετα, έχουν τεράστια ανάγκη να τους αγαπήσει κάποιος μέσα στον τόσο βρόμικο κόσμο που ζούνε. Δεν πιστεύουν ότι η Εκκλησία μπορεί να τους βοηθήσει, γι’ αυτό ταμπουρώνονται μέσα στη ζωή τους, στα προβλήματά τους, στη μοναξιά τους. Πώς μπορούν να πιστέψουν σε έναν Θεό που δε γνωρίζουν και δεν έχουν δει; Πώς να αγαπήσουν έναν Άγνωστο;

Δυστυχώς πολλοί νέοι έχουν παγιδευτεί στην καθημερινότητά τους, ώστε έχουν ξεχάσει τον Θεό. Οι νέοι χρειάζονται φωτισμένους δασκάλους και φωτισμένους πνευματικούς, για να τους βοηθήσουν να γνωρίσουν και να αγαπήσουν τον Θεό. Κι όταν αγαπήσουν τον Θεό, θα βρουν απαντήσεις στα αναπάντητα ερωτήματά τους. Θα βρουν λύσεις στα προβλήματα και τους προβληματισμούς τους.

Όπως όλα τα πράγματα εκσυγχρονίζονται, έτσι και η Εκκλησία πρέπει να μην κοιτάζει τον τύπο, αλλά την ουσία. Οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας να μην προκαλούν με τα πολυτελέστατα ράσα τους, αλλά πρώτα να δίνουν το παράδειγμα της καλής συμπεριφοράς, της φιλανθρωπίας. Πώς να μιλήσουν για τον Θεό, πώς να διδάξουν για Εκείνον, αν δεν ξέρουν τι θα πει Θεός και τι είναι ο Θεός για εκείνους. Επιπλέον, τα κηρύγματά τους να είναι πιο αναλυτικά και να προσαρμόζονται στα σύγχρονα προβλήματα. Να οργανώνουν ομιλίες, συγκεντρώσεις, όπου μπορούν οι άνθρωποι να συζητούν τα προβλήματά τους, να ενημερώνονται για τη θρησκεία, για τη ζωή. Να εστιάσουν στο να γνωρίσουν οι άνθρωποι τον Θεό, παρά να περιορίζονται στην ανάλυση του Ευαγγελίου στο τέλος της Λειτουργίας και στην προτροπή στην τήρηση κανόνων και εντολών ηθικού περιεχομένου.

Ας ελπίσουμε ότι η αγάπη του Θεού θα φωτίσει όλους -ιερείς και λαϊκούς- να τους φέρει κοντά Του, στον δικό του δρόμο.

 

 

 

Καραγιάννη Ραφαέλλα

Α2

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *